BLOG

Bir Eskrimci Annesinden Yaşanmış Tecrübeler

Amerikalı bir eskrimci annesi tarafından 05 Ocak 2004 tarihinde yazılmış ve bir Türk eskrimci babası tarafından 6 Şubat 2006 tarihinde Türkçe’ye çevrilmiştir…

Bir eskrimcinin anne ya da babası olmak nasıl bir şeydir ?

Eskrim yapan çocuğunuzu desteklemek ve onun yetenekleri doğrultusunda ilerleyerek sporu sevmesi sürecinde karşılaşacağınız gerçekler ve sınavlar nelerdir ?

Normal olarak eskrimci anne babalarının yüzyüze kaldığı durumlar, herhangi bir yarışma ya da spor faaliyeti içinde olan çocukların ailelerinin karşılaştıklarına çok benzemektedir. Gerçek hayatta çocuğu eskrim yapan bir anne tarafından kaleme alınan bu makale, benzer durumdaki her anne babanın kendi ailesi için sorması ve cevaplaması gereken soruları günışığına çıkarmaktadır.

“The pools will now be exposed (Puller şimdi açıklanacaktır)” diye gümbürdedi hoparlör. Uykusuz ve yarı sayıklar bir durumda, Arricia, İtalya’da ilk Gençler Dünya Kupamızın başlamasını bekliyorduk.

Buraya nasıl gelmiştik? Ne yapıyorduk? Bir euro tam olarak kaç liraydı?

Çocuğunuzun muhteşem bir eskrimci olmasını ve dünyayı dolaşarak eskrim turnuvalarına katılmasını arzulayabilirsiniz. Ya da arzulamayabilirsiniz.

Benim ailem eskrimle, bir “Boş Vakitleri Değerlendirme Merkezi”nde, yanlış köşeyi dönerek (belki de doğru köşeyi dönerek) tanıştı. Eşim ve oğlum eskrim dersleri almak için kaydoldular. O zamanlar 9 yaşında olan kızım da denemek istedi. Ancak merkezdeki hoca, çocuklara özellikle kız çocuklarına karşı fazla anlayışlı değildi ve biz sadece kılıç branşı olan başka bir kulüp bulduk. Kızım eline bir kılıç aldı ve bir daha da bırakmadı. . .

Başladıktan sekiz ay sonra, her iki çocuğumuz da Austin, Texas’daki 2000 Ulusal Yaz Oyunları’na çağrıldı. Bundan daha tabii ne olabilir ? Bırakalım bir yarışmaya katılsınlar, eğlenceli olacak değil mi . . . ?

Nasıl bir şeyin içine girdiğimizin farkında değildik . . .

Eskrimcinizi giydirmek :

Çocukların eskrime başladıkları ilk kulübün antrenörü bir yarışmaya gitmişti ve bize iki tane başlangıç paketi satınalmıştı. 1300 dolar değerinde olan teçhizat, Ulusal oyunlar için “gerekliydi”. Bize en azından böyle söylenmişti. Ancak 600 dolar fazla ödemiştik ve en fazla iki aylık olan elektrikli ceketler ilk teçhizat muayenesini geçemediler. Bu, bizim ve kredi kartımızın “Blue  Gauntlet”da (Bir eskrim mazlemesi satıcısı) çalışan Amanda ile ilk tanışmamızdı.

İlk giysi felaketinden sonra çocuklarımızı her zaman o giydirdi. Paranızı çarçur

etmemeniz ve gerekmeyen şeylere para ödememeniz için uğraşır. Başka iyi satıcıların olduğunu da biliyorum. Ürünlerinin arkasında duran iyi bir satıcı bulun, onunla iyi ilişkiler kurun ve onunla çalışın. Çocuğunuzu bir müsabakada gerçekten sıkıntıdan kurtarabilirler. İzleyen yıllarda öğrendiğimiz derslerden birisi de “ne kadar ödersen o kadar alacağın”dır. “Bütçenize göre” diye fiyatı indirilen bir malzeme aynı malzeme için bütçenizden kaç kere harcama yapacağınızı gösterir.

Bir eskrimci velisini bekleyen en zor karar, iyi bir antrenör seçimidir. Bir sporcunun, hocasından kötü söz işitmeden kapasitesini en üst düzeye çıkartabildiği bir rahatlık eşiği vardır. Buna ulaşmanın ne kadar güç olduğunu görmek bizi çok şaşırtmıştı. Dokuz yılı aşan müsabık sporculuk süresince bir antrenörü değerlendirmek için bazı kriterler belirledik.

  1. Küçük düşürerek ya da aşağılayarak mı öğretiyor ? Eğer cevabınız evetse ondan ayrılmak için hiç vakit kaybetmeyin.
  2. İşler yolunda gitmediğinde antrenör bağırıyor mu yoksa çocuğunuzla tatlı tatlı mı konuşuyor ? Çocuğunuzun pist üzerindeki beden dilini okumaya çalışın. Eğer bir delik bulup kaybolmayı ister gibi duruyorsa derhal başka bir antrenör arayın.
  3. Antrenörünüz aynı zamanda kulübün de sahibi mi ya da tamamen kulübün sahibine bağımlı durumda mı ? Eğer tamamen bağımsız değilse patronuyla ilişkisini iyi gözlemleyin. Kulübün çocuklar konusundaki genel politikasından haberdar olmak çok önemlidir.
  4. Antrenmanlar nasıl yapılıyor ? Antrenör hem yeni hem de tecrübeli sporcularıyla aynı şekilde çalışabiliyor mu ? Hocanın tercih ettiği sporcular var mı ? Antrenörle rahat bir şekilde oturup çocuğunuzun gelişimi hakkında konuşabiliyor musunuz ? Eğer çocuğunuz antrenörüne güvenmiyorsa siz de güvenmeyin. Antrenörleri denemenin en güzel yolu, sporcularıyla çekilmiş fotoğraflarına bakmaktır. Beden dilleri ne diyor ? Hep beraber ne kadar rahat gözüküyorlar ? Gülümsemeleri içten mi yapmacık mı ? Turnuvalarda çocuklarımızın şimdiki antrenörleriyle çekilmiş resimleriyle eski antrenörleriyle çekilmiş resimlerini karşılaştırdığımızda farkı görünce hayretlere düştük.

Bir müsabakada, kızım pistte eskrim yaparken kızımın eski antrenörü “aptal, aptal” diye bağırıyor ve elleriyle kendi başına vuruyordu. Bu davranışıyla bir veli olarak onun peşinden gitmeme sebep olan tüm gerekçelerimi elimden almış oldu ve sonuçta o müsabakadan sonra bir daha kızıma antrenörlük yapamadı.

Çocuklarımın şimdi iki mükemmel antrenörü var. Kızımın antrenörü bir antrenörden daha çok bir partner gibi. Kızımı kontrol etmeye çalışmıyor ve ona bir kuklasıymış gibi davranmıyor. Kızıma onun ilerleme hızında ve en iyi öğrenebildiği yöntemle öğretiyor. Yarışmalarda kaybettiğinde onu nasıl destekleyeceğini iyi biliyor ve gelecek sefer için neler yapması gerektiğini anlatıyor. İyi yaptığı ve geliştirmesi gereken yönleri bulmak için video kullanıyor. Oğlumun antrenörü ise kendini asla bir sporcu olarak görmeyen birinden ortaya bir atlet çıkarmayı başardı.

Antrenör olarak anne babalar:

Antrenörlük sözkonusu olduğunda, ailelerin büyük çoğunluğu kendi çocuklarına antrenörlük yapmamalıdırlar. Onları destekleyin, onlara su verin, karınlarını doyurun ama antrenörlük yapmayı antrenörlere bırakın. Bir maçtan sonra antrenörünüz çocuğunuza bağırıyor ve azarlıyorsa ve çocuğunuzun gözü yaşlıysa her bakımda olaya dahil olabilirsiniz. Ama çocuğunuz pist üzerindeyken eğer eskrim antrenörü değilseniz kenardan antrenörlük yapmayın.

Çocuklarımızla konuşur ve onların kendilerini rahat hissettikleri eşik değeri birlikte buluruz. Turnuva sırasında önlerine fazla çıkar ya da olaylara fazla müdahil olursak çocuklarım bize bunu işaretle anlatırlar. Benzer bir durumda bizim gibi yapın ve siz de sinyali alın, sakinleşin ve ortadan kaybolun. Ancak her ihtimale karşı yakınlarda güvenebileceğiniz yedek bir veli bulunduğundan emin olun. Neticede gerektiğinde hepimizin güvenecek birilerine ihtiyacı vardır.

Pistin yakınında olmak için video çekimleri iyi bir yoldur ancak karışmadan. Zaten pistin yakınında, çocuğunuza yardım etmenizi ve rahatlatmanızı engeleyecek kadar kafanız karışacaktır. Müsabaka zorlaştıkça stresi artar. Amaç kazanmanın ötesinde, çocuğunuzu olabildiğince sakin tutmak ve elinden gelenin en iyisini yapmasını sağlamaktır.

Çocuklar duygusal olarak sınırlara zorlandığında anne babaların sakin kalmaları çok zordur. Ne çocukların ne de anne babaların bir diğerine karşı sözlü, duygusal ya da fiziksel şiddet uygulamasına izin verilmemelidir. Eğer çocuğunuz yenildiği için salonun ortasında sinir patlamaları geçiriyor ve yenilgiyi kabul edemiyorsa, belki de en iyisi, yeteri kadar büyüyüp olgunlaşıncaya kadar onu müsabakalara getirmemektir. Çocuklara duygularını göstermeleri için fırsat tanınmalı ancak bu hiçbir zaman aşırıya kaçmamalıdır.

Anne babalar, sinir katsayılarının yükselmesine asla izin vermemeli ve çocuklarını müsabakadan sonra hiçbir şeyle suçlamamalıdırlar. Bir keresinde, bir annenin, elendiği için gözyaşları içinde olan kızına : “Bu kadar yoldan geldik, bin dolardan daha fazla para harcadık, yapabileceğinin en iyisi bu muydu ?” diye bağırdığını işittik. Bu, yenilen ve elenen bir çocuğun duymak isteyeceği en son şeydir.

Bunlarla beraber, skoru birbirine yakın bir direk eliminasyon maçında çocuğunuzu izlerken ulaşacağınız duygusal yoğunlukla başetmeyi de öğrenmeniz gerekecektir. Çocuğumun finale çıkmak için yaptığı bir müsabaka 14-14’e geldiğinde sahip olduğum heyecanın kalp krizi geçirme sınırına ne kadar yakın olduğunu farketmek beni şoka sokmuştu. Tecrübe heyecanınızı biraz hafifletebilir ama fazla değil.

Eskrimci Davranışı:

Bazen bir turnuvaya özellikle yurt dışında bir turnuvaya katılmak için oldukça fazla para ve zaman harcanır. Böyle durumlarda ailelerin işe dahil olup çocuklarını müsabakanın öncesinde ya da sırasında arkadaşlarıyla oyun oynamaktan alıkoyması ve dinlenerek konsantrasyonlarını sağlamaya yardımcı olması gerekebilir. Eğer çocuğunuz oraya kadar gelebilmişse, final müsabakasından sonra kutlamalar başlayabilir.

Turnuva boyunca bazı eskrimcilerin diğerlerine nazaran daha fazla konsantre olma ve sonuca odaklanma ihtiyacı vardır. Konsantre olması konusunda çocuğunuza yardımcı olabilirsiniz. Pul ve direk eliminasyon maçları arasındaki uzun aralarda, onun birisiyle eskrim yaparak, yapacağı şeye konsantre olmasını sağlayabilirsiniz. Müzik dinlemek ve alçak sesle sohbet de zaman geçirmek için iyi yöntemlerdir. Çocuğunuzu serbest bırakın ama bir gözünüz her zaman üzerinde olsun.

Bazen çocukların kendi başlarına çözemeyecekleri bir sorunu çözmek için canavar bir anne ya da baba gerekebilir. Gerektiğinde o canavar olmalısınız ! (Burada canavar, çocukların istediklerini yapmalarına izin vermediğiniz için sizi canavar gibi görmelerinden ötürü kullanılmıştır.)

Birçok çocuk, kendi yaş grubunun dışındaki gruplarda da yarışır dolayısıyla tüm yaş gruplarındaki çocuklarla arkadaştır. Bazen müsabakası olmayan başka yaş grubundan arkadaşları, çocuğunuzun eskrim yapması gereken bir zamanda, ilgisiz görünmekle birlikte onun dikkatini tamamen dağıtabilirler. Böyle bir durumla karşılaşırsanız kibarca çocukların başka yere gitmelerini isteyebilirsiniz. Kibarlık işe yaramazsa bir canavara dönüşüp onlara şimdi gidip sonra gelmelerini söyleyebilirsiniz. Çocuğunuz için bir kalkan olun, yardım taleplerini geri çevirmeyin ve onların en iyi performanslarını nortaya koyabilmeleri için yollar arayın.

Seyahat:

Bu önemli bir meseledir

18 yaşın altında yarışan çocuğunuz varsa, seyahat etmek gerçek bir deneyim olabilir. Çocukların üzerinde, aileleriyle birlikte değil de takımla birlikte seyahat etmeleri için bir baskı her zaman vardır. Bazı kulüpler seyahate giderken aileleri istemezler. DİKKATLİ OLUN !

Çocuğunuzun ebeveyni olduğunuz ve onun üzerindeki kontrolün sizde olduğunu hatırınızdan çıkartmayın. Antrenör ya da kulüp yöneticilerinden gelen baskılarla sorumluluklarınızı terk etmeyin

Eskrim turnuvaları, özellikle kendi yaş grubunun üzerindekilerle müsabaka yapmak üzere onların arasına katılan daha genç eskrimciler için tehlikeli yerler olabilir.

Böyle turnuvalarda çocukların otel odaları ve anahtarları olur. Refakatçileri güçlü olmayan çocuklar, felakete davetiye çıkarırlar. Ömür boyu sürebilecek bir hatanın işlenmesi bir an sürer. Çocuğunuzu takımıyla bir yere gönderiyorsanız, takımın her akşam yemeğin nerede yeneceği konusunda bir düzenleme yapmış olduğundan ya da çocukların gidebileceği yerlerin sınırlandırılmış olduğundan emin olun. Yanlarında bir yetişkin olmadan sadece otelde yemek yiyebilmelidirler. Avrupa ve Amerika’daki bilinmeyen yerlerde, küçük çocukların refakatsiz dolaşmaları iyi bir fikir değildir. Seyahatlere gidin ve çocuğunuzu siz olmadan göndermeden önce refakatin istediğiniz düzeyde olduğundan emin olun. Başkaları ne derse desin, içinizin rahat olacağı durumlar dışında durumlara izin vermeyin.

Unutmayın, YETKİLİ ve KARAR VERECEK OLAN SİZSİNİZ !

Sizin gibi kaygıları olan bir başka aile bulmak ve onlarla yardımlaşmak sorunları çözebilir. Bazen bir anne ya da baba, seyahatlerde iki katı sorumluluk alacak yani iki çocukla birden ilgilenecek şekilde koordinasyon sağlanabilir. Çocuklarınızı emanet edebilecek derecede güvenebileceğiniz insanlarla tanışmak zaman alabilir. Sabırlı olun.

Çocuğunuzun güvenliği konusunda risk almak her zaman tehlikelidir.

Eskrim, çocuklar için mükemmel bir faaliyettir. Eskrim, zekayı ve atletikliği ödüllendiren bir spordur. Başka hiçbir sporda asla başarılı olamayan çocuklar, yeteneklerinin mükemmel kombinasyonu sayesinde eskrimde çok başarılı olabilirler. Çocuğunuz eskrim yaparken ailenizin her zaman yaptığı toplu faaliyetleri aksatmadan devam ettirdiğinizden de emin olun.

Dünya şampiyonalarına katılacak düzeye gelen bir çocuk, ailesinin zaman ve mali kaynaklarına önemli bir kesinti getiriyor demektir. Bu müsabakaların sadece eskrim yapan çocuğunuz üzerinde değil tüm aileniz üzerindeki etkilerini de iyi tartın. Çocuklar böyle seyahatlere giderken kardeşlerini ya da çok sevdikleri kedi/köpeklerini evde bırakmak zorunda kalırlar.

Sponsor bulamazsanız, uluslararası düzeyde müsabık bir eskrimciyi spora devam ettirmenin yıllık maliyeti 20.000 doları bulabilir.

Bir eskrimci klasmanda üst sıralarda yer bulmaya başladıkça herşey yoğunlaşmaya başlar. Çocuğunuz artık duramayacağı bir noktaya gelmiştir. Burası, çocuğunuzun eskrimi neden sevdiği konusundaki net görüşünüzün kaybolmaya başlayacağı noktadır. Bundan sonraki bütün müsabakaların amacı puan toplamaktır. Çocuğunuzun, dünyanın başka yerlerinden eskrimcilerle kurduğu arkadaşlığın yerini milli takımda imrenilen bir yer almaya başlar.

Zamanla puan toplama ve milli takıma girme sisteminin, çocukların uzun süreli arkadaşlıklarına nasıl zarar verebildiğini görürsünüz. Eskiden birbirlerini görünce bağırarak birbirine koşan ve sarılan çocukların yerine birbirine soğuk bir şekilde “selam” diyen çocuklar almaya başlar. Uzun bir aradan sonra tekrar karşılaşan ailelerin yüzleri sahte bir gülümsemeyle dolar. Elbette, meyva

veren uzun süreli çok güzel dostluklar da olur. Klasmanda birlikte yükselen çocuklar, başladıkları günleri ve birbirlerini ne kadar zamandır tanıdıklarını konuşacaklar, ilk müsabakalarını hatırlayacaklardır.

Eskrimciler, artık milli takımdaki o yaldızlı noktaya erişmek için eskrim yaparlar ve bu yolda pist dışında arkadaş olma özgürlüğünün yerini birçok eskrimci için gardını düşürmemek kaygısı almaya başlar. Arkadaşlarla biraraya gelmek için bir fırsat olan bir turnuva artık çocuğunuz için hayatta kalmak adına bir sınav halini almıştır. Bu üzücü ama kurnazca bir değişimdir.

Yaşının ötesinde iyi olan eskrimciler, kendi yaş gruplarında eskrim yapmanın zorluğuyla karşı karşıyadırlar. Bazı aileler, çocuklarının, her zaman kazanan ve grubu domine edebilen bir çocukla müsabaka yapmak zorunda kalması konusunda asabileşebilirler. Böyle bir çocuk müsabakalara alındığında, aileler bunu sportmenlik dışı olarak algılayabilir ve o çocuğu “şımarık” ya da “diğerleri için fazla iyi” olarak niteleyebilirler.

Daha önceden rahatsızlık vermeyen tartışmalı hakemlik, bir eskrimcinin milli takıma girmesine engel olabilir. Müsabaka aman vermeyen bir katildir. Artık aileler ve kulüpler arasında süregelen bir psikolojik savaş vardır.

Klasman listelerinin üst sıraları,genç bir eskrimcinin, duyguları incinmeden dolaşamayacağı kadar “zaptedilmiş topraklar”dır.

Eskrim, insanlara en iyisini ve en kötüsünü getirebilir. Bütün sporlar böyledir.

Bütün söyleyebileceğim, herşeyi oluruna bırakın. Kolay değil ama çok gerekli. Bırakın duygusal savaş oyunu oynayanlar oyunlarını oynamaya devam etsinler, siz onlarla oynamayın.

Eskrim camiasında birçok iyi insan vardır. Onları bulun ve çocuklarınızın da bulmasına yardımcı olun. “Bobby Fisher’ı ararken” filmini seyretmek, yoğun müsabaka yöntemlerini anlamak konusunda yardımcı olabilir. İki satranç hocası arasında ve onların öğrencilerini birbirleriyle mücadelede kullanma şekilleri arasındaki etkileşimi anlatır. Filmdeki sahnelerden birinde çocuk (Josh) “Belki de en iyi olmamak daha iyidir çünki o zaman kaybedebilirsin ve hiçbirşey olmaz”der.

Eskrim ve satranç turnuvaları arasında kesinlikle bir paralellik vardır.

Çocuklar için eskrim muhteşem bir spordur ama siz de gözlerinizi iyi açın ve bu konuda mümkün olduğunca kendinizi eğitin.